معالاسف
ظاهرا باید به همه حق بدی و همه رو تأیید کنی. هیچ کس دوس نداره بشنوه که داره اشتباه میکنه یا اشتباه کرده. هیچ کس دوس نداره بشنوه که حق با کس دیگهای غیر اونه.
آدما خیلی توو حرف و در تئوری به خیلی چیزا اعتقاد دارن ولی در نهایت و در عمل، غالباً دروغای قشنگ رو به واقعیتای خنثی یا تلخ صد در صد ترجیح میدن.
صادق بودن جنم میخواد و آستانه تحملی خیلی خیلی بالا.
فک کنم دیگهم در نیاد
پرسید تو مذهبی نیستی؟ گفتم خیر. گفت شما توو مدرسههاتون دینی و قرآن ندارین؟ گفتم چرا بسیار هم با جزییات و کامل. بعد خیلی با تعجب نگام کرد و در فکر فرو رفت
ایمان راسخ
دکتر داروسازه. باهوش به نظر میرسه، با قیافهای طبیعی و طبق استانداردهای روز جذاب. در قلب اروپا به دنیا اومده ولی در خانوادهای مسلمان و معتقد. وی به صورت کاملاً واقعی و جدی به اینکه بمیره بره بهشت هفتاد حوری و فلان بهش میدن، اعتقاد داره!
آداب مکالمه و مکاتبه معاصر
فلسفه نوشتن پیغام نوشتاری به جای تلفنی حرف زدن این نیست که طرف سریعتر جواب مخاطبو بده یا چون پیغام شما بیست و چار ساعته امکان دلیور شدن داره پس مخاطبتونم دائم باید در دسترس و آمادهی جواب دادن به پیغامتون باشه! اگه کارتون اضطراری و فوریه باید زنگ بزنید. اگه طرف در موقعیت و شرایط و مودی باشه که جوابتون رو بده که میده اگه نه اینو درک کنید که طرف مقابلتون نمیتونسته یا نمیخواسته که جوابتونو بده. در هر دو حالت شما بدون اینکه طرف رو لعن و نفرین و فحشکش کنید باید درک بفرمایید که الان وقت مناسبی برای مکالمه با طرف نیست! یعنی هی نباید ده بار و بیس بار و بیشتر هی پشت سر هم و در صورت امکان به همهی خطای تلفن طرف زنگ بزنید! (من خودم حتی یه بار صد و هفت تا میسکال داشتم! به جون خودم اگه دروغ بگم) قدر مسلم اینه که شما چه یه بار به طرف زنگ زده باشید چه چل بار پشت سر هم، مخاطب در هر صورت زمانی جواب شما رو خواهد داد یا بهتون زنگ خواهد زد که بتونه و بخواد! واین "بخواد و نخواد" هم چیزی نیس که شما بخواین بیاحترامی یا بیشعوری یا بیادبی تعبیرش کنید. همیشه دلایل عدم تمایل به جواب دادن منفی نیست. بله ممکنه یه وخ طرف حوصله شنیدن صدای شما رو نداشته باشه یا حوصله بحث کردن باهاتون رو نداشته باشه ولی شاید هم دلش گرفته نمیخواد توو اون وضع جواب شما رو بده، شاید داره یه آهنگ گوش میکنه نمیخواد وسطش از اون حال بیرون بیاد، شاید خوابه، شاید داره با مادرش حرف میزنه، شاید دستش بنده، شاید حال فیزیکیش خوب نیس، شاید تمرکز نداره، شاید عصبانی یا ناراحته و نمیخواد حس منفیشو به شما نشون بده یا حتی منتقل کنه! بدون اینکه ناراحت بشید درک کنید نمیتونه یا نمیخواد.
شما نهایتاً یه بار زنگ زدی ور نداشت فوقش ده دیقه دیگه یه بار دیگه بزن اگه بازم جواب نداد بدون یا در موقعیتیه که نمیتونه جواب بده یا نمیخواد جواب بده. (تماسای اینترنتی و تماس با خارج از کشور البته شامل این قضیه نمیشه، از روی تجربه عرض میکنم چون به دلیل فیلترینگ، سرعت اینترنتی و سیستم برقراری تماس تلفنی با خارج از کشور، ممکنه بعضا برای شما بوق آزاد بخوره و برای طرف اصن زنگ نخوره، نمیدونی که. یا ممکنه برای یه طرف بوق اشغال بخوره انگار اشغاله یا ریجکت شده حتی ولی از اونور اصن زنگی نخورده یا خورده قبل از برداشتن قطع شده و این قبیل مسائل)
مرحلهی بعد پیغام نوشتاریه. طبق توضیح بالا شما زمانی برای طرف مینویسید که کارتون باهاش خیلی مهم، اورژانسی و فوری نیست، چون اگه اینجور بود باید زنگ میزدید. خب. حالا که کارتون اورژانسی نیس پس شما مینویسید که اون هر وقت فرصت یا حالش مساعد بود و حوصلهی شما رو داشت یا وقت کافی برای خوندن یا جواب دادن به پیغام نوشتاری شما رو داشت، همون موقع جوابتونو بده. این نه گله داره نه شکوه و آه و نفرین و ناله و نشان از بیشعوری مخاطبتون و غیره.
حتی وقتی طرفتون آنلاینه و شما مینویسید ولی اون بلافاصله نمیخونه یا جواب نمیده، باید طبق همون پرنسیپ بالا که "نمیخواد جواب بده رو" توضیح دادم درک کنید و ناراحت نشید. اگه بشید هم بیشعوری از خودتونه که ظاهراً خودتون رو انقدر مهم و بزرگ میدونید که فکر میکنید همه باید هر لحظه آماده به خدمت منتظر پیغام شما باشن که تا سند کردین جوابو خدمتتون تقدیم کنن!
ایشالا قبل از مرگم :))
این آهنگارم دانلود میکنم مثل صدای خودم و یه سری چیزای دیگه میذارم توو دراپ باکس وبلاگ. فک کنم راحتتر از یوتیوب و غیره باشه. وخ کنم درستش میکنم.
باور
یقینا حتی توو قطبم نمیتونستم تنها و راحت بزیام. ینی زیست کنم. ینی برای خودم زیست کنم. به تنهایی. راحت. آرام. بدور ازغرغرانتالها و ورورانتالها.
همینقد مریض :|
میخوام بخوابم دستتو بذار رو گردنم باشه، دلم میخواد بدونم میتونی هر لحظه که بخوای خفهم کنی ولی نمیکنی.
البته بکنیام فدای سرت. چی بهتر از مرگ با دستای سکسی تو!
lost in skype*
چقدر حرف نصفه نیمه، چقدر جملههای ناتمام، چقدر احساس ناگفته مونده و شنیده نشده، چقدر حرفای توو خلاء گم شده، چقدر کلمات جاافتاده وسط قط و وصلیای اینترنت و سیاهچالهای وسط تماسای اسکایپ هس که هیچوقت هیچکدوممون هرگز ازشون باخبر نخواهیم شد. وچه حیف.
*به تقلید از اسم فیلم Lost in translation
احرام چه بندیم چو آن قبله نه این جاست
۲۰ می روز ملی اهدای عضوه. اهدای عضو خیلی کار خوبیه. شما میری سایت ehda.ir مثلا، بعد اونجا مشخصاتتو میدی میگی من وقتی مُردم وقتی دیگه اعضای بدنم به درد خودم نمیخوره اینا رو بدین به یکی که به دردش میخوره. بدین به کسی که با کمک یکی از اعضای من بتونه پدر یا مادر بچهش بمونه، دختر یا پسر یه خونواده بمونه، امید یه خونه بمونه، آیندهی یه مملکت بمونه، چشمای قشنگ یه معشوق بمونه و ...
کار بی زحمتیه. کار خیریه. به درد خودتوون نمیخوره. آسیبی بهتون نمیرسونه. فقط خوبه. فقط ثوابه. فقط بهترین و مفیدترین کاریه که آدم میتونه توی زندگی تصمیمشو بگیره. اگه اعتقاد دارین مطمئن باشید اون دنیا به دادتون میرسه، اگه اعتقاد ندارید مطمئن باشید همین دنیا دست خودتون و یا عزیزتونو میگیره. خساست نکنید در نگه داشتن چیزی که به درد خودتون نمیخوره. مهربون و بخشنده باشید. زندگی قابل تحملتر خواهد شد.
دلیل داره
اولاً که وقتی کلیه و بقیهی اعضا رو خرید و فروش میفرمایید دیگه به کار بردن اصطلاح "اهدای" کلیه و اهدای اعضا جایز نیس که.
باور بفرماین
به طور مثال اگه خود داشتن کسی که دوسش دارین نسبت به خواستههاتون ازش مهمتره، که حتما مهمتره، از خواستههاتون بگذرید. ازش چیزی نخواید، بذارید بمونه. موندنش مطمئنا بهتر از نبودنشه.
ملوم نیس کِی قراره تعبیر شه حالا
یه زمانم بچهم هر دو روز یه بار از شدت دوس داشتن و ترس از دست دادنم هی خواب مُردنمو میدید
اصن تو فقط باش/ همیشه باش
اگه یه روزی نباشی
بله زندگی ادامه خواهد داشت
ولی من برای ابد تنها خواهم ماند